Oxidative Stress Analysis
Oxidatieve Stress Analyse

De Oxidatieve Stress Analyse is een gevoelige bepaling van de oxidatieve stress status en antioxidant reserve van het lichaam, gebruikmakend van aspirine als een provocatief medium. De test kan professionals helpen om de onderliggende oorzaken en de voortdurende druk van factoren die kunnen leiden tot vele ziekten te identificeren en om een gericht behandelprogramma te ontwikkelen.

Er bestaan in toenemende mate sterke aanwijzingen over de rol die vrije radicalen spelen in de pathogenese van ziekte en veroudering. Vrije radicalen kunnen in het systeem worden geïntroduceerd door middel van blootstelling aan vervuiling, sigarettenrook, medicijnen en straling. Daarnaast kunnen deze ook worden gegenereerd door vele normale fysiologische functies, inclusief lever detoxificatie, energie productie, en de respons van het immuunsysteem op externe indringers. Vrije radicalen zijn instabiele moleculen met een ongepaard elektron en zijn daardoor gewoonlijk zeer reactief en van een kort bestaan. Een radicaal kan een nabij molecuul binden waardoor schade optreedt. Schade die door vrije radicalen zou kunnen worden veroorzaakt kan worden vertraagd door de toepassing van anti-oxidanten. Deze reageren snel met radicalen waarbij alle elektronen worden gepaard vóórdat deze radicalen kans zien om schade aan te richten. Voedings antioxidanten en endogene antioxidant enzymen, superoxide-dismutase (SOD) en glutathione-peroxidase, geven bescherming tegen de beschadiging van vrije radicalen. Oxidatieve stress treedt op wanneer dit delicate pro-/antioxidant evenwicht ten gunste van de pro-oxidant status wordt verstoord.
De aanwijzingen dat oxidatieve stress is betrokken bij vele, zo niet alle pathologische processen, nemen sterk toe. Daarbij zijn inbegrepen condities als reumatoïde artritis, astma, diabetes mellitus, kanker, arteriosclerose, macula degeneratie en eurodegeneratieve ziekten als de ziekten van Parkinson en Alzheimer. In een soort van kettingreactie kunnen vrije radicalen celschade veroorzaken door de oxidatie van nucleïnezuur, proteïnen en lipiden van celmembranen. Celmitochondriën blijken een belangrijke rol te spelen bij veroudering en ziekte daar zij zowel een belangrijke bron van radicalen als de primaire plaats zijn waar de schade optreedt. Oxidatieve schade aan mitochondriën kan een essentiële bijdrage leveren aan vermoeidheidsklachten zoals bij Chronisch Vermoeidheids Syndroom en fibromyalgie. Tijdens chronische infecties kunnen de antioxidant verdedigingsmechanismen worden uitgepunt waardoor een toename aan oxidatieve stress resulteert. In de periode waarin AIDS zich bij HIV geïnfecteerden ontwikkelt wordt het belangrijkste intracellulaire antioxidant, glutathion, uitgeput.
Om het evenwicht tussen oxidatieve schade en antioxidant bescherming te bepalen, is het gewenst makers voor beide te bepalen. GSDL’s Oxidatieve Stress Analyse is een gevoelige bepaling waarbij gebruik wordt gemaakt van aspirine en paracetamol provocatie om de vrije radicaal activiteit te bepalen. Vrije radicaal markers worden in de urine gemeten en omvatten lipide peroxides, catechol en 2,3-dihydroxybenzoate (2,3-DHB). Lipide peroxides zijn het resultaat van hydroxyl radicaal aanvallen op meervoudig onverzadigde vetzuren (PUFA’s). Verhoogde niveaus staan voor oxidatieve schade aan celmembranen en andere lipide rijke structuren van het lichaam. Catechol en 2,3 DHB zijn directe bijproducten van hydroxyl raciaal aanvallen op salicylzuur. Endogene antioxidant reserve wordt in het bloed gemeten en omvat volbloed gereduceerd glutathion, superoxide dismutase en glutathion peroxidase. Lage niveaus wijzen op tekort, terwijl verhoogde niveaus wijzen op een verhoogde enzym activiteit die kan zijn veroorzaakt door een overvloed aan vrije radicalen.

• Oxidatieve stress status gerelateerd aan hartziekten, neurologische ziekten, ademhalingsproblemen, huidziekten, staar, gevoeligheid voor omgevingsfactoren, chronische darmziekten (inflammatoire bowel disease), chronisch vermoeidheidssyndroom en ziekten met spiermassa afname als AIDS
• Antioxidant reserve, essentieel voor het vermogen van het lichaam om vrije radicalen af te vangen en voor een gezond functioneren van de neurologische, endocriene en immuunsystemen.
• Metabolische onevenwichtigheden en vrije radicaal schade veroorzaakt door ontstekingen, voedingstekorten, darm dysbiose, levensstijl en andere factoren die celschade, hoger kankerrisico en versnelde veroudering kunnen aansporen.